Voor mij persoonlijk teleurstellend

Waar ik ‘Italië voor idioten’ mooi, eenvoudig, humoristisch en ontroerend vond, vind ik dit boek veel minder goed, maar dat ligt waarschijnlijk enkel aan mezelf, omdat de onderwerpen die erin ter sprake komen mij veel minder boeien.
Geschiedenis van de door de auteur geliefde popmuziek enerzijds en bespreking van politiek, zowel van vroeger als nu en zowel van België als van elders, met daarbij de nadruk op de nog steeds bestaande ongelijkheid tussen mannen en vrouwen anderzijds, boeien mij veel minder dan de manier van leven in Italië, de problemen die je kan tegenkomen wanneer je in een verlaten bergdorp een vervallen huis koopt, maar ook de vriendschappen die je daar opbouwt.
Het hoofdstuk over de uitdaging van de beklimming van de Mont Ventoux vond ik dan wel interessant.
En zoals de auteur op het eind van zijn boek zelf zegt: “Er staat niet wat er staat”. M.a.w. laat je niet misleiden door de titel, want het wordt een gans ander verhaal.
Maar ik kan me ook goed voorstellen dat het voor de liefhebbers een schitterend boek is.