Iene miene mutte, not my cuppa tea

Ik weet het, ik ben waarschijnlijk een van de mensen die de schrijfstijl en de boeken van Arlidge niet pruimt. Ik heb het twee keer geprobeerd. De eesrte keer heb ik zijn debuut na 80 pagina's weggelegd. Het boek twee maanden laten liggen en opnieuw begonnen. Ik kom er niet doorheen.
Is het niet spannend dan, jawel. Zitten zijn boeken qua opbouw slecht in elkaar? Ook niet. Het is zijn schrijfstijl die me tegen staat. Het doet me erg denken aan de twee kwartjes romans, die je bij de bladenman in de jaren 70 kon kopen. Blaadjes ter dikte van een tijdschrift, en elke twee weken een nieuwe, detectives, western verhalen etc. En vol teksten als ' hij draaide zich om op z'n hakken ' of 'de schurk keek dreigend en trok zijn pistool' Waar schrijvers zoals Nesbo je bij de strot grijpen, is de stijl van Arlidge niet aan mij besteed. Ik wacht wel op verfilming van zijn werk.