Perfecte resten, jammer maar helaas

Perfecte resten kreeg ronkende fecencies in de detective en thriller gids van 2020, en daardoor ben ik er opnieuw ingetuind. Want ondanks het feit dat ik een dubbel gevoel had heb ik het toch aangeschaft. Ik zal uitleggen waarom. Bij ' de wereld draait door' werd een aantal jaar geleden vol lof gesproken over het boek ' girl on the train' men rolde over de tafel bij Mattheis om het boek de hemel in te prijzen. Ik heb het boek dus aangeschaft en was een van mn grootste miskopen ooit. Niet alleen het boek kabbelt maar door, oom de film was niet om aan te staren en verdween na twee weken al uit de bios. En dat gevoel heb ik nu ook bij perfecte resten. Het boek begint veelbelovend, een inspecteur, half Frans, wordt naar zijn geboorteland overgeplaast van interpol. Hij wordt daar direct geconfroteerd met een verdwijning die uiteindelijk als moord wordt gerangschikt. Hij krijgt tijdens het onderzoek hulp van een overijverige hoofdagent, Tripp. De moordenaar wordt eerst neergezet door de schrijfster, die overal over nadenkt. Dit geldt voor alles wat hij doet. Bij z'n volgende slachter dat hij ontvoerd neemt elk denkbaar risico. Ook de werkgever van de moordenaar komt geen moment op het idee dat de man vreemd is en zich verdacht gedraagt. Dan is er ook nog de zaak van baby's die te vondeling worden gelgd en het verhaal ontspoort steeds meer. Is de moordenaar eerst zeer zorgvuldig door een prostituee uit te kiezen, bij het twee slachtoffer doet het blijkbaar niet toe. En als er al een protituee verdwenen is, is er dan niemand, oom de pooier van de dames die niet aan de bel trekt? En zo rammelt het verhaal maar door. Het leest niet vervelend het boek, maar om nou te zeggen vijf sterren zoals de D&T gids 2020 het boek toe dicht, echt niet. Dan zijn er wel massa btere spannende boeken te koop.