De wereld van Jasmijn. Het zou de mijne kunnen zijn

Wat een prachtig boek is dit.
Na zondagsleven te hebben gelezen was het eerste dat ik mij afvroeg: 'Hoe is het Jasmijn verder in haar leven vergaan'.

Dat is te lezen in dit boek.
Een boek dat de intense band met haar hond Romy beschrijft.
Romy is Jasmijns houvast in een wereld die voor haar onduidelijk en onvoorspelbaar is.

Een boek dat de obstakels beschrijft die het hebben van autisme met zich mee brengt.
De sociale verwachtingen op het werk, en de signalen die jasmijn niet altijd oppikt met alle gevolgen van dien.
En ook het onderhouden van relaties blijkt niet makkelijk als je aan je eigen leven bent gehecht. Een leven waarin een ander persoon maar moeizaam voegt.

Voor mij was het grotendeels zeer herkenbaar, gezien ik zelf autisme heb.
Sommige situaties waarin ik mezelf herken, waren enorm grappig, zoals het moment dat jasmijn op haar werk rond kerst een briljante ingeving krijgt voor versiering.
Andere keren pijnlijk herkenbaar.

Voor iedereen die geen goed beeld heeft van wat autisme bij volwassenen, met name bij vrouwen inhoudt, raad ik dit boek van harte aan!
Voor iedereen die gewoon een mooi en hartverwarmend boek wil lezen, raad ik dit boek ook zeker aan.
En voor iedereen die zelf worstelt met autisme en je staande houden in een wereld die voor jou niet vanzelfsprekend is, raad ik dit boek ook zeker aan!

Wat mij betreft is zondagsleven het beste boek van 2020!