Opaal: stijlvol en vernieuwd met een mooie boodschap

Als iemand mij had verteld dat ik zo snel na het starten van @glutenvrij.leesplezier al een ARC zou krijgen om te recenseren, had ik hem of haar niet geloofd. Maar, niets bleek minder waar. Uitgeverij Xander gaf mij de kans om Opaal van Eleanor Buchanan te lezen voordat het uitkwam. Wauw, wat was ik daar blij mee. Toen het boek werd aangekondigd heb ik het meteen op mijn TBR geplaatst. Waarom? Heb je de voorkant al gezien? Die trok mij dus meteen. Het verhaal speelt zich af in 1931, de tijd van mijn opa's en oma's. Een tijd waarover ik graag lees en waarover ik hen ook graag hoor(de) vertellen. En dan gecombineerd met het heden. Wat een fijne combinatie vind ik dat altijd. En toen las ik Australië, het land waar ik zo graag heen wil op vakantie. Het geld dat ik bespaard heb met dit exemplaar gaat dan ook in het Australië-spaarpotje.

Wie mijn unboxing heeft gezien kon de *hartjesogen* in mijn stem horen. Want zeg nou zelf: hoe mooi is de kaft van dit boek! Het is meteen duidelijk dat de uitgever veel verwacht van dit debuut en dat er gekozen is voor een combinatie van een dikkere kaft, mooie versiering en dan ook nog subtiele gouden letters. Gouden letters kunnen soms wat 'goedkoop' overkomen vind ik, maar dat is hier totaal niet aan de orde. Het ontwerp vind ik juist erg stijlvol.

Het verhaal wordt verteld vanuit drie hoofdpersonen en dit vind ik vernieuwend. Daardoor duurde het wel even voor ik in het verhaal zat. Maar toen ik er eenmaal in zat, zat ik er ook goed in. De brieven zijn vrij fragmentarisch opgeschreven en worden onderbroken door gedachten. Dit is anders dan ik gewend ben, maar maakt het juist speels. Ingewikkelde familiebanden liepen als rode draad door het boek heen en daar kan ik altijd erg van genieten. Zo ook in dit boek.

Een mooie wijze les die ik uit het verhaal heb gehaald: je gaat mensen pas echt waarderen als je beseft dat ze je afgenomen kunnen worden. Dit komt op meerdere plekken terug in het boek. Een mooie zin die mij bij is gebleven na het lezen: "Ze vertelde dat ze als kind bang was geweest dat ze de pijn om dat verlies niet te boven zou komen, en dat ze doodsbang was geweest om opnieuw van iemand te houden en diegene dan weer kwijt te raken."

Ben ik dan alleen maar positief? Nou, ik heb wel een verbeterpuntje voor de volgende druk en ook voor de volgende delen. De wereldkaart en de stamboom zou ik héél graag in het Nederlands zien. Ik weet niet of het een gevalletje van vergeten is, maar ik kan me echt niet bedenken waarom in een Nederlandstalig boek deze twee in het Engels zijn afgedrukt.

Iets dat ik niet zo realistisch vind is hoe lang intercontinentale post erover deed in die tijd. In het verhaal lijkt dat allemaal vrij snel te gaan, maar van mijn oma weet ik dat dat niet zo was. Toen zij als kind in Indonesië woonde, duurde het echt heel lang voor de post over en weer ging naar Nederland. Ik hoop dan ook dat in de volgende delen dit net even wat realistischer in het boek zal staan.

Ik vond het heel interessant om over het klimaat op Sri Lanka te leren. De grote verschillen tussen het oosten en westen van het eiland had ik niet verwacht, maar werden mooi in het verhaal beschreven. Sowieso vond ik de beschrijving van het leven in de tropen goed gelukt. Het komt ook goed overeen met hoe mijn oma en tante er altijd over hebben verteld.

Het boek wordt in de markt gezet als 'voor de lezers van Lucinda Riley en Corina Bomann'. Dat zorgt voor hoge verwachtingen, maar wat mij betreft maakt Eleanor Buchanan deze allemaal waar. Ook voelde ik de 'magie' uit de serie De bloementuin van Harper House van Nora Roberts. Dus ben je fan van Nora Roberts, ook dan zou ik Opaal van Eleanor Buchanan aanraden.

Het grote nadeel aan een boek vooruit lezen is wel dat het daardoor nóg langer duurt voordat het vervolg op de markt komt. Dus Xander: ik bied me bij deze graag aan om ook de volgende delen voor jullie te recenseren. Ik vind het al lastig genoeg om zo lang te wachten op het vervolg! Ik kan echt niet wachten om te ontdekken hoe het verdergaat met Rose, Lily en Daisy. In dit boek kregen we al een stiekem vooruitkijkje over waar hun verhalen zich af zouden kunnen gaan spelen.

Ik geef Opaal van Eleanor Buchanan 4,5 ster