Wondermooi

Het leven aan boord van het lichtschip Texel is rustig. Ieder doet zijn taak. De mannen lopen wacht, doen weermetingen, noteren de namen van passerende schepen en houden het licht brandende. Tot de dag dat de kok een levend geitje meeneemt aan boord. Hij wil verse stoofpot maken. En dan gaat alles vreselijk mis. Duidelijk wordt dat iedereen zijn geheimen en angsten heeft en dat sommigen de controle daarover verliezen. Mathijs Deen schrijft wondermooi, ingetogen maar intens, in zinnen die je treffen en bijblijven, bijv. over de kok: "....Een enkeling vermoedde iets over Indië, niemand wist over het kamp."

Een prachtig boek(je), ook de buitenkant!