Geen match

Het boek Schijnoffers bevat prachtige zinnen en treffende vergelijkingen. Ik had graag een lovende recensie geschreven, maar helaas. Vol verwachting begon ik aan dit boek, maar al snel merkte ik dat het niet voor mij was weggelegd. De logica in de zinnen kon ik moeilijk volgen, de schaak-metaforen waren overdadig en de verhaallijn greep me niet. Met doorzettingsvermogen worstelde ik me door de hoofdstukken heen, maar na tweehonderd bladzijden besloot ik dat het geen zin had verder te lezen.

Opvallend is dat de hoofdstukken over David vanuit het derde perspectief geschreven zijn, terwijl die over Ella in de ik-vorm verteld worden. Een groot deel van het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Ella, een Surinaamse vrouw die in haar jongere jaren naar Amsterdam is gekomen. Het idee dat de schrijver zich volledig kan verplaatsen in het perspectief van een vrouw van kleur vond ik echter niet overtuigend. Mede daardoor kon ik geen echte band met de personages opbouwen. Ook het 'spannende' deel van het boek kon mij niet interesseren. Helaas, het boek en ik bleken geen match.