Erg leuk, leerzaam en doordacht: aanrader!

Vandaag is het zaterdag, een nog specialere zaterdag dan anders: Jonathan is jarig! Hij is vandaag een heel jaar ouder dan gister en vast ook gegroeid. Zo groot dat zijn papa en mama hem niet eens herkennen. Zelfs drie pannenkoeken eet hij als ontbijt! Een heel mooie jas net als papa als cadeau..… alleen wel iets te groot.

Samen met papa naar de stad om de jas bij de kleermaker op maat te laten maken in een grote bus. Jonathan is inmiddels nu zo oud dat hij de helft van het buskaartje mag betalen. Dat is al iets! In de stad is het reusachtig druk, waardoor je te klein bent om de lucht te zien. Ze moeten wachten tot de kleermaker terug is en ze kunnen intussen wat leuks doen. Het ijsje is te groot, muziek maken is best lastig, dan maar naar opa, want de kleermaker komt maar niet. ‘Wat ben jij gegroeid!’ roept opa, maar Jonathan is een beetje sip, hij vindt zichzelf te klein. Gelukkig weet opa allerlei grote relativerende oplossingen en kan Jonathan weer blij zijn.

De duidelijke illustraties in heldere kleuren zijn voor jongere kinderen benoembaar en zitten vol details waardoor interactie kan ontstaan. De lamp heeft een stekker, de winkels hebben huisnummers en het verkeerslicht staat op groen waardoor kleine dieren overvliegen. Herkenbaar is het cadeau uitpakken terwijl je nog in pyjama aan het ontbijt zit of ook een heel groot ijsje willen.

Het groter-klein perspectief is zowel in tekst als in beeld volop aanwezig. Grappig is het opschrift op de bus, de encyclopedie-opstap, de tappende poten en ook nog een muizendeurtje! Mooi zijn de drie generaties olifant op de trap in mimiek en houding. Voorwerpen tellen is in dit prentenboek volop mogelijk. Vele tassen, muisjes en fotolijstjes te ontdekken evenals kleuren van allerlei dezelfde voorwerpen of de verschillende vervoermiddelen en dieren in bus en stad benoemen. Een leuke manier om lengte inzichtelijk te maken wordt aan het eind door opa getipt. Het moment waar de emotie van teleurstelling omslaat in een echte grote glimlach en vertrouwen ontstaat dat de gekregen te grote jas echt een keer gaat passen. Precies zoals de door opa bewaarde schaatsen.

In de tekst kom je evenals in de illustraties beweging tegen. Of dit nu is in bijv. ‘opnieuw was gekomen en weer was weggegaan’ of in de bijschriften als ‘hijg puf’, je ontdekt steeds meer. Tijd speelt ook in dit verhaal weer een rol. Abstracte begrippen als wachten, druk, even en jaar zijn in de goedlopende tekst, vertaling door Joukje Akveld, verwerkt. Horloge en tijd komen als woord voor, maar de tijd is ook inzichtelijk gemaakt door de afgebeelde klokken. Zou intussen de door mama te bakken taart klaar zijn?

Steve Small behoeft nauwelijks meer een introductie. Na het geweldige ‘De eend die niet van water hield’ of ‘Ik blijf altijd bij jou’ is er nu het geslaagde aandoenlijke ‘Kleine Jonathans Grote Dag’. Net als de juichende muisjes op het eind zal dit boek terecht door kinderen met gejuich worden ontvangen. Een erg leuk, leerzaam en doordacht prentenboek over verwachtingen, verwachtingsmanagement, tegenstellingen, groeien en jarig zijn. Om vaak voor te lezen op iedere Grote Dag! Aanrader