Spetterende opbouw

Jet van Vuuren zorgde er tijdens het lezen van dit boek voor dat ik helemaal in het verhaal kroop.
Het verhaal wordt verteld door Elma, in de ik-vorm. Hierdoor lijkt het of je in haar huid kruipt en haar goed kent. Ze vertelt over haar leven, toen ze vorig werd aangereden toen ze op de fiets zat. Ook vertelt ze over de periode rond 2005, waarin ze haar man Sjors ontmoette en het leven daarna.
Daarnaast wordt het leven van Puck besproken. Zij is een nieuwe rechercheur en houdt zich bezig met cold cases en is vastberaden zich te bewijzen.
Drie verhaallijnen die in eerste instantie niets met elkaar te maken hebben, maar uiteindelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
De opbouw is knap in elkaar gezet, en brengt je uiteindelijk naar een spetterend einde. Daar waar ik aan het begin van het boek moeite had om in het verhaal te komen, lukte het de schrijfster om me steeds meer te interesseren voor de hoofdpersonen, zodat ik het verhaal in een ruk heb uitgelezen.