Prachtige conclusie van het tweeluik

Na het epische verhaal ‘Wereld zonder Water’ was ik super benieuwd naar de finale van dit tweeluik. Ik vind het altijd moeilijk om een recensie te schrijven van een vervolg zonder al te veel weg te geven van de gebeurtenissen in het eerste boek.
Maar wat ik wel kan weggeven is dat de verwachtingen volledig werden ingelost. De toegankelijke en beeldende schrijfstijl viel me meteen weer op. De verschillende perspectieven geven ons een mooi zicht op de wereld die Inge Sleegers heeft gebouwd. Een fictieve wereld waarin ze actuele thema’s bespreekbaar maakt.

De personages worden verder goed uitgebouwd in deze verschillende perspectieven, maar zelfs de personages die geen eigen ‘POV’ hoofdstukken hebben, krijgen toch voldoende diepte. Er is spanning, actie en mysterie.
Niets is wat het lijkt in dit boek en er komt zelfs een extra mysterieus element bij door de hoofdstukken van het perspectief ‘Naamloos’. Om de identiteit van het naamloze personage te achterhalen, moet je uiteraard het boek lezen.

Kortom een echte aanrader! Ik hou deze boeken bij tot mijn eigen dochter wat ouder is. Misschien kunnen we ze dan samen eens lezen.