Steyn Brown over Het huis van zijde

Sir Arthur Conan Doyle schiep zo’n 125 jaar geleden de meest eigengereide, geheimzinnige, maar oh zo slimme speurneus ter wereld: Sherlock Holmes. De avonturen van deze klassieke detective worden al jarenlang door een groot publiek, jong en oud, met veel plezier gelezen en bekeken. Toen de creatief schepper van Holmes in 1930 overleed, waren de fans van Holmes dan ook in diepe rouw. Maar gelukkig stierf Holmes niet, want zijn verhalen bleven springlevend. Enkele schrijvers, filmmakers en toneelproducers deden diverse pogingen het werk van Arthur Conan Doyle te evenaren door nieuwe avonturen te verzinnen. Niemand die dit lukte. Tot scenarist en jeugdboekenschrijver Anthony Horowitz werd benaderd om een boek te schrijven over de beroemdste speurder ooit. Het boek verscheen, met veel succes en – niet geheel onbelangrijk – met toestemming van de erfgenamen van Conan Doyle, onder de naam Het huis van zijde.

Het verhaal – opgetekend door de rechterhand van Holmes: dr. John. H. Watson - begint op het misschien wel bekendste adres van London: 221b Baker Street. Kunsthandelaar Edmund Carstairs meldt zich hier en vraagt om de hulp van Holmes en Watson. Carstairs heeft dure schilderijen verkocht, maar die zijn nooit op plaats van bestemming aangekomen. Een beruchte criminele bende in Dublin – de Plattepettenbende – hebben tijdens een treinoverval, bedoelt om geld te stelen, ook de schilderijen van Carstairs ontvreemd. Carstairs huurt een politie-eenheid in, die de bende opzoekt en de diefstal wreekt. Carstairs vertelt de twee bewoners van Baker Street dat er onlangs is ingebroken in zijn kunstwinkel en dat hij een vermoeden heeft dat dit een wraakactie is van een lid van de Plattepettenbende. Sherlock Holmes en Dr. Watson gaan – met hulp van een groep jeugdige straatschoffies - op onderzoek uit. Een van de straatschoffies komt te dicht bij en wordt vermoord. Holmes is ontredderd en vastberaden deze ingewikkelde zaak op te lossen. Ze komen op een spoor dat via een moord in een pension leidt naar een jongensschool. De twee vrienden trekken ten strijde tegen een samenzwering dat foltering, moord, ontvoering en rechtsverdraaiing omvat, en in de hoogste regionen van London zijn leden kent. Het leven van Holmes komt hierbij in gevaar en het lijkt de twee speurneuzen niet te lukken de zaak op te lossen. Lijkt. Want Holmes zou Holmes niet zijn als hij de oplossing niet uit zijn magistrale hoge hoed zou toveren.

Als eenmaal het boek opengeslagen is en je de eerste zin leest, sleurt het verhaal je mee naar de wereld van de beroemde detective, naar het London zoals we die kennen uit de klassiekers van Charles Dickens en George Gissing. Ruituigen met paarden, huizen met namen, natgeregende kasseien op de straten, mannen met hoge hoede en lange overjassen. Het knappe is dat Horowitz de lezer niet alleen terugvoert naar deze Victoriaanse tijd, maar ook in de kenmerkende stijl van deze periode vertelt.

Dit gegeven, gecombineerd met de eigenaarde, boeiende Sherlock Holmes, een superieur vertellende dr. Watson en een werkelijk fantastisch uitgewerkt plot is Het huis van zijde een van de beste, zo niet de beste thriller van de afgelopen jaren. Een juweel dat zich tot de grote klassiekers van Conan Doyle mag rekenen.