De hoeveelheid details over de paardensport remt het verhaal

De tweeling Marc en Clare zijn beide bekend in de Engelse paardensport. Clare als een beroemd en succesvol jockey en Marc als racecommentator en presentator. Wanneer Marc tijdens het becommentariëren van een race waarin zijn zus tweede wordt, valt hem iets op. Bij het terugzien van de beelden ziet hij dat zijn zus de race heeft gemanipuleerd door zich aan het einde in te houden. Ze heeft dus met opzet de race verloren.

Nadat hij zijn zus hiermee geconfronteerd heeft, overlijdt zijn zus uren na hun confrontatie aan de gevolgen van een val van het balkon van een hotelkamer. Iedereen is er van overtuigd dat het zelfmoord is geweest, maar Marc kan er maar niets van geloven. Ondanks het verdriet dat hij heeft om zijn tweelingzus is hij enorm gedreven om de waarheid te achterhalen. Clare blijkt meerdere races opzettelijk te hebben verloren. Waarom riskeerde zij haar carrière?

Vanuit het perspectief van Marc wordt het verhaal verteld. Zijn zoektocht naar antwoorden is boeiend, maar niet echt spannend te noemen. Dit komt voor mij met name door de hoeveelheid jargon dat gebruikt wordt om de lezer uit te leggen hoe de Engelse paardenraces in zijn werk gaat. We lezen tot in het kleinste detail hoe paarden en jockeys worden beschreven, uitgelegd en toegelicht. Een goede aanvulling, mits goed gedoseerd. Voor mij persoonlijk heeft dit de vlotte schrijfstijl van Francis geremd.

Lees verder op mijn boekenblog: http://boekenz.nl/2015/07/bloedlijn-van-felix-francis/