Mooi, maar opvallende interpunctie

In de stadsbieb kwam ik Misjka bij toeval tegen. Na alle lovende reacties had ik het boek in mijn hoofd als een bovenbouwtitel bestempeld, dus het verraste me dat het tussen de A-boeken stond. Na het lezen snap ik dat juist heel goed: Misjka past bij lezers van ongeveer 7–9 jaar.

Het verhaal leest vlot en toegankelijk. De hoofdpersoon herinnert zich weinig van haar vlucht uit Afghanistan, omdat ze toen pas drie jaar was. Toch komen er gaandeweg flarden van herinneringen en onverwerkte emoties naar boven. Mooi om te herkennen hoe ons brein werkt: soms gaat er onverwacht toch een luikje open. Dat zal voor veel lezers herkenbaar zal zijn.

Dan nu de ‘maar’… Tijdens het lezen van Misjka merkte ik dat de bijzondere interpunctie rondom het woord ‘en’ mij uit het verhaal haalde. Waar dit voor sommige lezers een versterking van emotie zal zijn, maakte het mij opvallend talig: ik was zinnen aan het herlezen en bleef me afvragen waarom het ene ‘en’ met komma stond en het andere juist los werd gebruikt. Dat leidde mijn aandacht af van het verhaal zelf, wat ik persoonlijk jammer vond bij zo’n aandoenlijk boek.

Toch is Misjka een waardevol boek om voor te lezen in de middenbouw. Zeker in groepen met kinderen met een vluchtachtergrond kan het zorgen voor herkenning. Tegelijkertijd biedt het andere kinderen inzicht en begrip voor ervaringen die niet vanzelfsprekend zijn.