Diepgang zonder romantisering

Diepgang zonder romantisering
Ik heb erg uitgekeken naar dit boek en het stelt absoluut niet teleur. Het verhaal heeft een ingetogen kracht en deed me regelmatig denken aan Als scheuren in de aarde: dezelfde melancholische sfeer, dezelfde aandacht voor wat verzwegen blijft. De personages zijn met veel diepgang neergezet, vooral in hun innerlijke worstelingen en onderlinge verhoudingen. Thema’s als verlies, verlangen en het leven volgens maatschappelijke verwachtingen worden subtiel maar raak uitgewerkt en worden zonder sensatie beschreven. Het einde vond ik bijzonder geslaagd: ontroerend en betekenisvol, zonder te vervallen in overdreven romantiek. Juist die terughoudendheid maakt het verhaal zo sterk en blijft lang nazinderen