Indrukwekkend

Michael Christie schreef eerder de roman If I Fall, If I Die, die op de longlist stond voor de Scotiabank Giller Prize, en de verhalenbundel The Beggar’s Garden, die beiden niet in het Nederlands zijn vertaald. Greenwoord is zijn tweede roman.

Greenwood is een indrukwekkende familiesaga die in de toekomst, het jaar 2038, begint als er door de klimaatverandering en de grote verdorring bijna geen bossen meer over zijn. Jacinda (Jake) Greenwood werkt als gids op één van de laatst overgebleven boomreservaten op een eiland voor de kust van Vancouver dat Greenwood Island heet, waar bezoekers tegen exorbitant hoge prijzen mogen verblijven om frisse lucht in te kunnen ademen.
Vervolgens springt het verhaal telkens een generatie terug, via 2008, 1974 en 1934 tot aan het jaar 1909 om daarna weer vooruit te gaan naar 2038.
Deze manier van vertellen geeft een mooie kijk op de verschillende generaties. Elke generatie maakt eigen keuzes en begrijpt vaak de keuze van de vorige generatie niet. Als je dan bij die vorige generatie aankomt, kun je ook met hen goed meeleven en de keuzes begrijpen. Deze manier van vertellen lijkt dit ook op het bekijken van een doorsnede van een boomstam. De buitenste ring is het heden, het midden het verleden en het begin en gaat daarna weer door naar het heden.
Michael Christie weet zijn personages heel mooi neer te zetten en uit te diepen, waardoor alle personages tot leven komen en je als lezer helemaal met ze mee kan leven. Behalve de personages spelen ook de bomen een rol in dit boek, en dan met name de indrukwekkend hoge Douglassparren.
Dit is zo’n boek waarin je door wilt blijven lezen om je helemaal onder te kunnen dompelen in dit mooie verhaal en als je het boek uit is, je dan spijt hebt dat je dit ook inderdaad hebt gedaan en hier niet meer verder in kan lezen.