Een mooi en indringend verhaal over de impact van een jeugdtrauma

De zeventiende is het derde in het Nederlands vertaalde boek van Alex Schulman en is uit het Zweeds naar het Nederlands vertaald door Angélique de Kroon.

Na een geweldsincident met een leerling op school is Vidar geschorst.
Thuis heeft hij nog dozen met spullen van zijn vader staan, die een aantal jaar eerder is overleden, en als hij tussen de spullen kijkt, vindt hij een adresboekje waarin het telefoonnummer van hun vakantiehuisje staat. In een opwelling belt hij het nummer en tot zijn stomme verbazing krijgt hij zijn vader aan de lijn. Daarna belt hij vaker naar het nummer, krijgt verschillende gezinsleden aan de telefoon, waaronder zijn jonger ik, en al gauw blijkt dat hij steeds op dezelfde datum belt, namelijk 17 juni 1986.

Hoewel het natuurlijk onmogelijk is om je ouders, zus of jezelf van bijna 40 jaar terug aan de telefoon te krijgen, weet Alex Schulman de gebeurtenissen op een volkomen logische manier te vertellen, waardoor je als vanzelf meegenomen wordt in het verhaal en het geheel absoluut niet ongeloofwaardig over komt. De telefoongesprekken met het verleden worden afgewisseld met de gebeurtenissen in het heden, waarin de ouders van de leerling aangifte tegen Vidar hebben gedaan en er een onderzoek naar hem loopt.

In interviews is Alex Schulman vrij open over zijn jeugd in een disfunctioneel gezin vanwege alcoholische ouders. Dit thema komt ook naar voren in romans, die ook autobiografische elementen bevatten, maar niet echt autobiografisch zijn.
In de zeventiende gaat de volwassen Vidar na zijn ontdekking dat hij met het verleden kan bellen obsessief op zoek naar die ene verdrongen gebeurtenis. Door de telefoongesprekken weet je dat de sfeer in het gezin nogal gespannen en beklemmend was en Schulman weet dit niet alleen heel goed weer te geven, hij slaagt er ook in de lezer de sfeer waarin de jonge Vidar in dit disfunctionele gezin opgroeit te laten voelen. Ondanks die beklemmende sfeer is het boek door de vlotte en toegankelijke schrijfstijl en de korte hoofdstukken heel prettig leesbaar. De schrijver weet de lezer nieuwsgierig te maken naar die specifieke gebeurtenis bij dat vakantiehuis op 17 juni 1986 en ga je samen met Vidar op zoek naar die ene specifieke gebeurtenis die door zijn brein heel diep is verstopt. Door steeds een snipper informatie los te laten, weet hij de spanning mooi op te bouwen.

De zeventiende is een prachtige roman over de manier waarop een jarenlang weggestopt trauma, opgelopen in je jeugd, je volwassen leven kan beïnvloeden en waarvan de volle omvang zich pas openbaart nadat je de laatste bladzijde hebt gelezen en het boek nog even tot je laat inwerken.