Prima en vermakelijk, maar geen hype voor mij

Deze recensie komt voort uit deelname aan de LS Thriller-leesclub. Bedankt uitgever Luitingh-Sijthoff voor het continue mogelijk maken van de leesclubs en dank dat ik werd uitgeloot om hier deel aan te mogen nemen.

“Als dat allemaal niet helpt, raad ik je een nieuwe en interessante manier aan om zijn eten te kruiden. Etheenglycol bijvoorbeeld.”, “De remkabel doorsnijden is een fluitje van een cent. Je zegt dat hij hard rijdt, maar als de rem het niet doet, denk ik dat hij nog veel harder gaat!” of “De volgende keer dat je man je wakker maakt met zijn gesnurk, pak je je kussen op en leg het op zijn gezicht. Oefen vervolgens met je handen lichte tot matige druk uit op het midden van het kussen.” Dit is slechts een greep uit de vele concepten van de column Lieve Debbie welke in het verhaal passeren.

Debbie is het hoofdpersonage en wordt zeer stereotyperend neergezet als de overbezorgde huismoeder; de band met haar puberdochters verminderd met de jaren, de band met haar man is niet lekker en waar vele mensen misschien alleen de gedachtes hebben zet Debbie haar gedachten ook om in daden.
Freida McMadden neemt je mee in het dagelijks leven van een gezin en vertelt het verhaal voornamelijk vanuit 3 personages: Debbie, Cooper (Debbie’s echtgenoot) en Harley (een vriend van Debbie). Het laat zien wat mensen allemaal denken over en aannemen van elkaar, zonder met elkaar in gesprek te gaan. Het laat de struggles van het dagelijks leven zien van een gezin wat langzaam uit elkaar lijkt te vallen.

Freida schrijft luchtig, zonder veel diepgang of verrijking en ik merk dat deze schrijfstijl en dit type boeken mij niet aanspreekt. Ik was, afgaande op de hype en populariteit rondom Freida McFadden, er komt vrijwel maandelijks een nieuwe vertaling uit van haar boeken, benieuwd, maar het is geen schrijver welke ik snel zal aanbevolen - ik begrijp desondanks wel dat vele vrouwen en dan voornamelijk moeders zich in haar schrijfstijl en haar denkwijze kunnen herkennen.

Ik mis diepgang in het boek, waardoor ik moeilijk kon aarden met de personages en in het inbeelden van de omgeving waar het verhaal plaats vindt. Bepaalde details stoorden mij, zoals het extreme stereotyperen, het slim neerzetten van personages maar deze vervolgens minder slimme technologische acties laten doen, het plannen van acties maar minder over de gevolgen en daden nadenken, het niet doordenken of dooronderzoeken van diverse personages. 

Een leuk boek om (tussendoor) te lezen, maar geen parel.

————————————

LS Thriller-leesclub - Lieve Debbie
Vraag 1
Q: Wat vond je van Debbie als hoofdpersonage? In hoeverre kon je je in haar frustraties, twijfels en keuzes verplaatsen, of waar haakte je juist af? Maakte de herkenbaarheid van haar situatie haar menselijker voor jou, of juist ongemakkelijker omdat je zag hoe ver ze ging? Bespreek ook of jouw mening over Debbie gedurende het verhaal is veranderd en waardoor dat kwam.
A: In het begin dacht ik echt dat het zo'n boek was met een extreem stereotyperend hoofdpersoon: een overbezorgde huismoeder die het heft en recht in eigen hand neemt, zonder grenzen. Het extreme ging er wel vanaf nadat in het verhaal bekend werd wat ze zelf had meegemaakt, maar nog steeds vond ik het over the top, zeker ook gezien ze zo intelligent was (zoals haar eigen apps ontwikkelen), maar dan toch zo onoplettend zijn in haar acties (zoals locatie delen). De inspiratie die de schrijver kreeg voor het hoofdpersoon, zoals ze schreef in de proloog, vond ik wel inspirerend.

Vraag 2
Q: Heb je eerdere boeken van Freida McFadden gelezen, bijvoorbeeld 'De hulp' of andere thrillers van haar? Hoe vond je 'Lieve Debbie' ten opzichte van die boeken? Welke verschillen of overeenkomsten zag je in schrijfstijl, spanning en karakterontwikkeling?
A: Dit is, ondanks alle hype rondom Freida McFadden momenteel, mijn eerste thriller die ik van haar lees. Ik snap eerlijk gezegd de hype niet zo... blijkbaar niet helemaal mijn ding, maar gelukkig voor vele andere wel. Plottwist was aardig, maar het boek heeft te weinig diepgang vind ik.

Vraag 3
Q: Wat vond je van de andere personages in het boek? Was er iemand die je verraste, positief of juist negatief?
A: Het andere hoofdpersoon Cooper en hun twee puberdochters dragen mede het verhaal. Freida beschrijft realistisch en herkenbaar de dagelijkse struggles in het gezinsleven en laat ook mooi de gedachtes van de personages zien wat ze over elkaar denken zonder het uit te spreken. Cooper vind ik goed neergezet en naarmate het verhaal vordert ben je benieuwd naar de wending; de plottwist is prima.
Er komen verder veel personages voor in het boek (de bazen van Debbie en Cooper, de voetbalcoach van één van hun dochters, de buurvrouw van Debbie, de buurman van Debbie, welke allemaal een aandeel hebben in het verhaal - in een verhaal van slechts 300 pagina's zorgt dat ervoor dat het oppervlakkig blijft en het zodoende lekker makkelijk wegleest, maar je niet wegblaast.

Vraag 4
Q: Wat vond jij van de plottwist in Lieve Debbie en op welk moment begon je te vermoeden dat het verhaal anders in elkaar zat dan je dacht?
A: Eigenlijk weet je op voorhand al dat het verhaal anders in elkaar zit dan normaal, daar is het ook een thriller voor. De bloemen op de kaft gaven de eerste hint en dat werd online bevestigd dat de bloemen opiumpapavers zijn. Het werd al snel duidelijk, zeker nadat de leden van de boekenclub voedselvergifting kregen, dat Debbie duister was. De plottwist van het boek zag ik niet volledig aan komen en vond ik goed in elkaar zitten, al vond ik het wel jammer dat Debbie zo makkelijk met alles weg kon komen.

Vraag 5
Q: Op welk moment in Lieve Debbie voelde jij het sterkst mee met Debbie, en waarom raakte juist dat fragment je zo?
A: Unaniem kan dit maar één moment zijn: het moment waaruit blijkt wat de oorzaak is van Debbie's huidige acties en daden. De schrijfster laat zien hoe kwetsbaar de mens is en hoe 1 daad een mens kan veranderen en vormen en hoeveel impact zo'n daad de rest van het leven voor iemand is. Op zo'n moment is de puzzel compleet en begrijp je waarom ze haar (puber)dochters overbeschermd, waarom ze altijd wil weten waar haar man is en waarom ze iedereen om haar heen wantrouwt.