Zeep-eten en tragiek

De nachtmerrie van iedere oude alleenwonende mens...
uitglijden in het bad en niemand die je hulpgeroep hoort.
Of weken dood in huis liggen terwijl niemand je mist.
Marie, de tachtig jaar gepasseerd, glijdt uit in bad en
kan niet meer overeind komen.
Ze roept om hulp maar niemand hoort haar.
De schrijfster maakt een karakterschets van Marie en beschrijft haar leven.
Een verhaal over ouderdom, aftakeling en verval.
In de bange uren...[of zijn het dagen...?] overdenkt zij haar leven.
Zullen ze haar wel op tijd vinden?
Herinneringen, desoriëntatie, hallucinatie, zeep-eten en tragiek.