Troostprijs

Soms koop ik bij een kringloopwinkel boeken van onbekende schrijvers puur op basis van de titel en achterflap. Literair gokken voor een eurootje per lot. Dit was geen hoofdprijs, maar wel een aangename verrassing.

Wat als je de postcodeloterij nèt niet wint? Omdat je aan de verkeerde kant van de straat woonde, of erger nog, aan de juiste en helemaal geen lot hebt gekocht? De winnaars zijn vertrokken naar betere oorden, de losers blijven achter in hun oude straatje waar nu alles anders is. Op de nacht van de trekking zijn dingen gebeurd waar niemand het over wil hebben, maar wanneer twee nieuwe buren verschijnen - de bemoeizuchtige Dido en de zich verdacht gedragende George (v) - komt het verhaal beetje bij beetje naar boven. Er stinkt iets in de Fermatstraat en het is niet alleen het riool dat opengebroken is voor onderhoud.

De proza is ongepolijst en de dialogen niet altijd even natuurlijk, maar het concept is sterk en het boek houdt je aan het lezen. De meeste hoofdstukjes zijn vijf pagina's of korter en eindigen op cliffhangertjes die vaak een hoofdstukje of twee later weer worden opgepakt. Het is dus heel makkelijk om nog even een hoofdstukje extra te lezen. Of vijf. Geen tijdloze klassieker, wel een goede manier om een regenachtige middag te vullen.