Wraak zal zoet zijn

Itsumi, de geliefde voorzitster van de literatuurclub, is dood. Van het dakterras gesprongen, gevallen of geduwd. Net zoals aan het einde van elk semester komen de leden van de literatuurclub bij elkaar voor hun stoofpotavond. Elk lid brengt een geheim ingrediënt en een verhaal mee. Deze avond is echter anders dan normaal: de waarheid achter Itsumi's dood zal boven tafel komen. Elk lid vertelt haar kant van het verhaal, maar elke afgelegde verklaring wordt tegengesproken door de volgende. Wat is leugen en wat is waarheid?

De opzet van The Dark Maidens is niet heel origineel. Het boek wordt zelfs gepromoot als een verhaal in de stijl van filmmaker Kurosawa's meesterwerk Rashomon. Of je het nu plagiaat of inspiratie noemt, die verhaalopbouw werkt hier erg goed. Elk meisje vertelt haar verhaal in haar eigen woorden, en stuk voor stuk doen ze hun best zichzelf in een flatterend licht te plaatsen en een ander zwart te maken. Terwijl het gif verder en verder in de pagina's trekt, puzzelt de lezer de werkelijke verhoudingen tussen de clubleden bij elkaar.

Sommige verklaringen dralen net te veel, de structuur is net te geknutseld, en de illustraties (typisch voor light novels) voegen vaak weinig toe. Veel wordt echter goedgemaakt door de wending. De o zo smakelijke wending. Horrorliefhebbers zullen genieten.