Uniek verhaal over de Tweede Wereldoorlog

Na de oorlog werd de houding van de Duitsers tegenover de Holocaust gekenmerkt door de
uitspraak: “Wir haben es nicht gewust.” Zij ontkenden dat zij er ook maar iets van geweten hadden en verdrongen hiermee hun (passieve) verantwoordelijkheid voor een van de grootste massamoorden uit de geschiedenis. Ook nu nog bestaat het beeld van de Duitsers als collectieve daders of in ieder geval passieve omstanders. Voor een deel van de bevolking uit het Derde Rijk klopt dit ook. Maar er waren wel degelijk Duitsers die lieten zien dat zij nog over een hart beschikten en met gevaar voor hun eigen leven opkwamen voor hun Joodse medemensen. In ‘In de schaduw van Schindler’ geeft Kevin Prenger hen het podium dat zij verdienen. Daarmee wil hij zeker niet de collectieve schuld van de Duitsers voor de tragedie afwentelen. Prenger heeft uitgebreid aandacht voor het ontstaan, verloop en de (problematische) verwerking van de genocide en de rol die de gewone Duitsers daarin speelden.

De moeizame omgang met het verleden blijkt onder meer uit de manier waarop sommige van de hoofdpersonen na de oorlog werden behandeld. In plaats van de erkenning die zij verdienden, werden zij aanvankelijk bekritiseerd of zelfs beschimpt. Zij kregen pas later de waardering die hen toekwam, onder meer in de vorm van een Yad Vashem-onderscheiding.

Prenger beschrijft uitgebreid het leven van tien Jodenredders en gaat in een zeer lezenswaardige analyse ook op zoek naar gemeenschappelijke factoren die hen bracht tot hun daden. Het boek is door zijn unieke opzet een belangrijke aanvulling op de geschiedschrijving van de Holocaust en een aanrader voor een ieder die is geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog.