Een roman met een diepere laag

Dit boek heb ik mogen lezen met de leesclub van @ilonaslevenbijls @lsuitgeverij @zininfeelgood. Heel erg bedankt hiervoor!

Om heel eerlijk te zijn weet ik niet zo goed hoe ik dit boek moet beoordelen. Ik heb gemengde gevoelens: persoonlijk was dit boek het niet voor mij, maar ik kan tegelijkertijd ook inzien dat het voor anderen juist een heel mooi verhaal kan zijn.

Persoonlijk voelde ik geen klik met het boek, vermoedelijk omdat de karakters (te) ver van mij afstonden. Ze zijn getrouwd geweest, hebben kinderen, zijn daarna gescheiden en proberen nu een weg te vinden in de nieuwe situatie. Dit alles speelt niet in mijn leven, waardoor ik het lastig vond om me in Yasmen en Josiah in te leven. Wellicht ben ik nog iets te jong voor dit verhaal en had ik het meer kunnen waarderen in een andere levensfase.

Het boek gaat daarnaast in op diepere onderwerpen zoals rouw, depressie en therapie. De manier waarop deze thema’s worden besproken is wat mij betreft zeer realistisch en zelfs een beetje taboedoorbrekend. Doordat de onderwerpen min of meer genormaliseerd worden, denk ik dat het boek mensen kan helpen om een andere blik op de problematiek te werpen. Echter, door mijn achtergrond in de klinische psychologie voelde de bespreking van deze thema’s voor mij meer als ‘werk’ en minder als amusement, iets wat ik wel hoop te vinden in een roman.

Los van mijn persoonlijke ervaringen met het boek denk ik dat veel mensen er iets uit kunnen halen. Het is ook zeker geen slecht boek en ik vind het erg knap hoe de auteur verschillende thema’s in het verhaal heeft verwerkt. Wat mij zeker bij zal blijven is de quote ‘Het is oké om niet oké te zijn’, want dat is ook zo.