Deep undercover #3

op 09 augustus 2018 door

Een boek uitkiezen is iets heel persoonlijks, meestal kies je een boek aan de hand van de kaft, de flaptekst en vaak door het lezen van de eerste bladzijde. In de Cover up’s laten we jullie als SFFclub kennis maken met boeken door het plaatsen van alleen de kaft, in de Undercover’s kun je boeken kiezen op basis van de flaptekst en nu is het tijd voor de derde optie.
We duiken de boeken in. 

Op deze frisse donderdag laten we je kennis maken met drie leuke potentiëlen. Zou je één van deze drie boeken willen lezen op basis van alleen de eerste alinea? Naar welke zou jouw voorkeur uit gaan en waarom? Wij stellen graag uit de categorie sf/fantasy aan jullie voor:

8d4f823b7b8b0a084f0fdaad126cfb70.jpg

Onze Draak eet de meisjes die hij meeneemt niet op , al doen de verhalen die buiten onze vallei worden verteld anders geloven.Soms krijgen we die van reizigers te horen. Ze laten het klinken alsof wij een mens offeren en alsof hij een echte draak is. Maar dat is natuurlijk niet waar: hij mag dan een tovenaar zijn, en onsterfelijk, hij is nog altijd een mens, en onze vaders zouden als één man in opstand komen als hij elke tien jaar een van ons op at. Hij beschermt ons tegen het Woud, en daarvoor zijn we weliswaar dankbaar, maar die dankbaarheid kent haar grenzen. Hij verslindt ze niet letterlijk, het voelt alleen zo. Hij neemt een meisje mee naar zijn toren en laat haar tien jaar later weer gaan, maar tegen die tijd is ze iemand anders geworden. Haar kleren zijn te chic, ze praat als iemand aan het hof en ze is tien jaar alleen geweest met een man, dus natuurlijk is ze haar goede naam kwijt, ook al zeggen alle meisjes dat hij hen met geen vinger heeft aan-geraakt. Wat kunnen ze anders zeggen? 



8d4f823b7b8b0a084f0fdaad126cfb70.jpgVer weg in de nimmer in kaart gebrachte achtergebleven gebieden aan de weinig gewilde kant van de Westelijke Spiraalarm van de Melkweg, ligt een kleine, onaanzienlijke, gele zon. In een baan hieromheen cirkelt op een afstand van ruwweg honderdvijftig miljoen kilometer een volslagen onbeduidend blauwgroen planeetje, bewoond door aapachtige levensvormen die zo verbijsterend primitief zijn dat ze nog altijd denken dat het digitale horloge een geweldige uitvinding is. Deze planeet zit – of liever gezegd zat – met een probleem: de meeste bewoners ervan waren vrijwel continu ongelukkig. Er werden vele oplossingen voor dit probleem geopperd, maar de meeste daarvan hadden vooral betrekking op het heen en weer schuiven van gekleurde briefjes met getallen erop, wat een beetje eigenaardig is, want het waren over het algemeen niet die gekleurde briefjes die zich ongelukkig voelden.



8d4f823b7b8b0a084f0fdaad126cfb70.jpg

De vettige, zwarte rookzuil dreef weg op de kille lucht terwijl de as van het slachtoffer
neerdaalde op al diegenen die zelfvoldaan van mening waren dat ze zojuist een ziel hadden
gered. Hier en daar likten tussen de smeulende resten vlammen, gretig op zoek naar meer.
Omdat er niets dan de verkoolde overblijfselen te vinden was, stierf het vuur knisperend uit.
De rook kringelde naar de hemel, wierp een lijkwade over het armzalige dorp en trok een
sluier voor de zon.
De menigte verspreidde zich, waarbij velen een kruis sloegen in combinatie met gebaren die
het boze oog moesten weren, samen met alle andere vervloekingen die nog in de bezoedelde
lucht zouden kunnen ronddwalen. Gemompelde opmerkingen als 'smerige heks' vormden een
sombere achtergrond voor de schijnheilige smeekbeden die de priester tot iemand richtte -
misschien wel God, hoewel de priester daar lang niet zeker van leek te zijn - om de zonden
van dit gekwelde wezen vergiffenis en eeuwige rust te schenken.

Zou je één van deze drie boeken willen lezen op basis van alleen de eerste alinea of zelfs enkel de eerste zin? Naar welk boek zou jouw voorkeur uitgaan en waarom? Laat het ons in de reacties weten.



Reacties op: Deep undercover #3

Meer informatie