Advertentie

Hebban vandaag

Review /

Deze 24 boeken bespraken we deze week #96

door Hebban Crew 1 reactie
Ons team van Hebban-recensenten bespreekt wekelijks tientallen nieuwe - en soms ook oudere - boeken. Iedere week zetten we op vrijdag alle recensies van de voorgaande zeven dagen in één overzicht. Dit zijn de Hebban-recensies van vrijdag 21 september tot en met donderdag 27 september.

Bekijk hier alle besproken boeken van deze week

Highlights

Het mysterie van de drie kwarten is een onderhoudende whodunnit die je, net als bij Agatha Christie, aan de pagina’s gekluisterd houdt. Het verhaal speelt zich af in het Londen van 1930 en dat is ook merkbaar in het verhaal. Niemand heeft een mobieltje, computers bestonden nog niet en iedereen schreef ellenlange brieven op een typemachine die nu in een museum thuishoort. Onvoorstelbaar in deze moderne tijd en toch stoort het helemaal niet.
- Christine Bols over Het mysterie van de drie kwarten

Of het de bedoeling is geweest van Westerduin of niet, maar het zal niemand enige moeite kosten om veel van de afbeeldingen in het boek als een gebrandschilderd raam te zien dat uitzicht biedt op een wereld van lang geleden. Het zou te makkelijk zijn om te zeggen dat alleen al die beelden Liefde en duisternis het lezen waard maken, want dat zou Ed Franck én de keuze voor de teksten tekort doen. Ja, er is hier en daar wat op de tekst aan te merken, maar dat neemt niet weg dat dit een geslaagde kennismaking met zes oerverhalen uit de wereldliteratuur is.
- Ellen IJzerman over Liefde en duisternis

Liviero neemt de tijd om haar karakters rustig en overzichtelijk te introduceren. Haar drie hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. De graatmagere Elsi, de imponerende Wilhelm en de onverwoestbare krullenkop Matilda, je ziet ze zo voor je. Kinderen spelen een grote rol in het verhaal en naarmate je ze beter leert kennen, wil je ze alleen nog maar vastnemen en beschermen tegen alle kwaad in de wereld. Menig lezer zal naar het einde van het boek een paar tranen moeten wegvegen.
- Greet Braem over Scherven van hoop

De love triangle is niet het enige element uit Ash Princess dat vrij voorspelbaar is: herken je het verhaal van de onderdrukte gevangene die begint te rebelleren? Of de prinses die haar afgenomen troon wil terugclaimen? De plot is er een van dertien-in-een-dozijn, maar Sebastian heeft het desondanks op een sterke manier neergezet, waardoor dit niet storend is. Thora ondergaat een ware transformatie in Ash Princess. Van Thora naar Theodosia, van asprinses naar koningin van Astrea, en van marionet naar rebel.
- Iris Windmeijer over Ash Princess

De spanning in het boek komt niet voort uit huiveringwekkende gebeurtenissen. Het is eerder een onderhuidse prikkeling. De horror zit wel degelijk in het verhaal verweven, alleen moet de lezer daar wat geduld voor weten uit te oefenen. Het gevoel dat er iets helemaal mis is, lijkt echter constant te zinderen in de lucht. De auteur schreef een elektrisch verhaal waarbij de schokken met mondjesmaat toegediend worden, maar de stroom nooit helemaal uit wordt gezet.
- Katy Hurkmans over I am behind you

Door de soms brute en harde gedachtestroom van hoofdpersoon Nahid wordt het de lezer moeilijk gemaakt om zich in haar te verplaatsen en met haar mee te leven. Met name de manier waarop Nahid met haar dochter Aram omgaat, is schrikwekkend en verreweg van aardig. De harde persoonlijkheid van Nahid maakt het verhaal wel menselijk. Nahid belichaamt namelijk het onvolmaakte en realistische leven van een vrouw die veel heeft meegemaakt en de schrijfster legt daar graag de nadruk op.
- Anna Husson over Wachten op Noora

Selfie leest als een spannende intrige over het huidige perfectionistische tijdperk, vrije toekomst, persoonlijke vrijheid en individualisme. Onderzoeksverwijzingen en andere noten zijn zonder vermelding in de tekst, achterin het boek te vinden, dat leest rustig. Storr heeft een helder pleidooi: vergelijken is fout; bedenk andere manieren om een betekenisvol leven te leiden. Deze man zet iets geweldigs neer! Hij mag best wat vrolijker kijken op de cover.
- Marjan van Druenen over Selfie

Regan weet de spanning goed in het verhaal te houden door stukje bij beetje de waarheid over Liam aan het licht te brengen. In een vlotte en toegankelijke schrijfstijl beschrijft Regan de verschillende manieren waarop de personages met de situatie rondom Liam zijn omgegaan. Door de drie vertelperspectieven bij elkaar te puzzelen weet je als lezer al snel meer dan de personages. Grappige en ontroerende momenten wisselen elkaar in snel tempo af.
- Eline van der Boog over Kleine grote liefde

Bekijk hier alle besproken boeken van deze week



Over de auteur

Hebban Crew

1908 volgers
3 boeken
3 favoriet
Hebban Crew


Reacties op: Deze 24 boeken bespraken we deze week #96

 

Overig

Alle Hebban Recensies van week 39 (2018)

op 27 september 2018 door Hebban Crew 24 boeken 0 volgers 0 reacties