In deze roman wordt op satirische wijze de Ierse traditie onder de loep genomen. Het verhaal, gebracht als authentiek manuscript, zit boordevol armoede, dronkenschap, tirannie en tegenspoed; een ondragelijk leven dat echter zo overdreven ellendig wordt beschreven, dat het een humoristisch geheel wordt. In gezwollen stijl, met veel woorden en zinsconstructies zoals men die ook aantreft in oorspronkelijke boeken over Keltische cultuur en identiteit, weet de schrijver op een rake manier de zijns inziens misplaatste nostalgie te ontrafelen. Het boek heeft in Ierland veel reakties opgeroepen, maar voor Nederlandse lezers is een bekendheid met het onderwerp wel een voorwaarde.
