Emmarg

Na de vermaarde, inmiddels volledig herdrukte achtdelige ‘space-opera’ rond ruimteverkenner Mark Stevens, neigt Felix Thijssen steeds meer naar het dichter bij huis brengen van de SF: de geringe verschuivingen in de alledaagse werkelijkheid, het vreemde element dat zich geleidelijk of onverhoeds aandient binnen een vreedzame gemeenschap.. Zijn werk krijgt daardoor in toenemende mate de sfeer van de psychologische SF-roman. In ‘de Mistral’ was dat het innerlijk conflict van de besluiteloze broedermoordenaar, die tijdens zijn vlucht toevallig in het ‘buitenaardse’ belandt. In zijn laatste werk Emmarg worden opnieuw menselijke relaties getoetst aan een wereldvreemd element, een kosmische bannelinge voor wier schrijnende nood niemand oog heeft, behalve een zwangere jonge vrouw en een kind.