Hoewel we onszelf allang niet meer als onderdeel van het dierenrijk zien, kijkt de mens nog vaak met enige jaloezie naar al die andere levende wezens. We kalmeren op de bank bij een natuurdocumentaire als Planet Earth, we lachen om kattenfilmpjes op YouTube, en we raken vertederd als we ons konijn aaien: het leven van de dieren lijkt zo simpel in vergelijking met dat van ons, zo puur. Misschien luisteren we niet meer naar fabels, maar we kunnen nog steeds van onze dieren leren: daarom schrijven ook 21ste-eeuwse schrijvers graag over (hun) dieren.
Twintig schrijvers vertellen in persoonlijke essays over hun band met dieren. Soms luchtig, soms diepgaand, maar altijd vertederend, grappig en inzichtgevend.
