Hij was elf jaar toen zijn jeugd thuis definitief ophield. Friso van Doesburg groeide op in Presikhaafals enig kind. Friso's moeder staat er alleen voor in de opvoeding. De buitenwacht maakte zich zorgen. Friso's moeder was wel érg betrokken, en érg beschermend. Iedereen vond er wat van. Hoe meer mensen zich bemoeiden met de opvoeding van Friso, hoe meer zijn moeder zich terugtrok in haarzelf. Ze zag zelf ook wel dat de situatie niet goed was zoals het was. Toen ze Jeugdzorg inschakelde voor begeleiding en ondersteuning, tekende ze in feite voor het einde van haar gezinsleven en ouderlijk gezag. Jeugdzorg beet zich vast in deze casus, legde haar methodieken op en iedere vorm van kritiek werd gezien als weerstand. De conclusie: Friso kon niet meer thuis wonen.
