Recensie Terreur in galway

De schrijfstijl in dit boek is heel apart, korte zinnen, lijstjes en soms springt het van de hak op de tak. Daar moest ik heel erg aan wennen. Op zich geen slecht verhaal maar zeker geen thriller. Eigenlijk gaat 90 procent van 't verhaal over de alcoholverslaving van Jack: wat heeft ie gedronken, wat zal hij gaan drinken, en waar, met wie enz. enz. Echt onderzoek naar een misdaad wordt er bijna niet gedaan. Er wordt twee keer een bezoek aan een persoon gebracht en 1 keer ergens ingebroken voor info en dat was 't dan, dan weet hij gelijk alles en is het opgelost. Spannend was het eigenlijk nergens. Waarom dan toch twee duimpjes? Omdat ik toch sympathie begon te voelen voor Jack en vooral de zwarte humor vond ik geweldig. Het las als een film en ik ben toch wel nieuwsgierig hoe 't nu verder met Jack gaat