Rommelig

Ik ben over het algemeen zeer te spreken over boeken van Marelle Boersma. Maar in dit geval vind ik het wat rommelig, en van de hak op de tak, daarbij wat onlogische reacties op scènes (in de trant van; oh, mijn moeder blijkt nog te leven en daar kom ik na 30 jaar achter? Nou ja, prima dan). Ik lees graag boeken zoals ik zelf ook zou spreken, en dit ligt er mijlenver vanaf. Ik kom er niet helemaal in, het blijft niet hangen. Wel zijn het fijne, korte hoofdstukken.
Op dit moment ben ik halverwege met lezen, wellicht wordt het nog beter.