Terug naar Italië...

De oude dorpen lopen leeg in Italie,
en toch schrijft Camurro over Fabriccio, een dorpje dicht bij Bologna,
waar jonge en oude mensen wonen.
Jonge en oude mensen met een gezamenlijk verleden met onuitgesproken verlangens.
Een melancholisch verhaal met mysteries,
Aparte hoofdstukken over personages wier jeugd en levens met elkaar verstrengeld zijn,
liefdevol, teder beschreven.
sneeuw, Ijskoude en warme zomerdagen in Italië...
Zinnen die vooruit hollen, niet te snel maar juist snel genoeg om het gevoel van het moment ,gepaard met ervaringen, van het verleden vast te leggen. Hoofdstukken die schijnbaar los van elkaar staan maar die samenhangen door een mysterie, je wil de personages beter leren kennen, maar zal dat lukken?

Mooi.