De Franse dochter

Londen, heden. Blake weet niet meteen wat te beginnen met het kistje dat ze van Hope's House ontvangen heeft. Een grijs stukje fluweel en een schets van een prachtige jurk zou haar meer moeten vertellen over haar overgrootmoeder, over het verhaal van haar familie. In haar hoofd lijkt er geen beginnen aan. Tot ze net dat duwtje in de rug krijgt dat ze nodig heeft en op onderzoek uitgaat.

Parijs, 1937. Evelina liet alles achter om alle kansen te benutten om haar droom werkelijkheid te maken, en het lukt haar nog ook. Daar bovenop ontmoet ze nog Antoine, de man van haar dromen en een perfecte zakenpartner. Alleen is niet altijd alles wat het lijkt…

Ik luisterde De Franse dochter via Storytel, en dat beviel me wonderwel.

Zoals we gewend zijn van Soraya Lane werd ook dit verhaal in twee tijdlijnen verteld, wisselend tussen de hoofdpersonages Blake en Evelina. Beide verhalen vullen elkaar naadloos aan en geven zo een mooi compleet beeld van het familieverhaal.

Ook kwamen er herkenbare elementen van vorige boeken uit de reeks terug. Zo verloopt de opbouw steeds volgens een vast stramien. Voor mezelf vind ik dit absoluut niet storend omdat het toch telkens een ander verhaal is, maar wanneer je de boeken allemaal snel na elkaar leest, kan dit wel eens als herhaling aanvoelen.

In De Franse dochter werd weer wat meer onthuld over het verhaal van Hope, een verhaal dat mondjesmaat wordt onthuld en waarvan we de ontknoping pas bij het laatste boek van de reeks kunnen lezen.

Ik luisterde het ganse verhaal geboeid, vond het aangenaam, vlot, vermakelijk en intrigerend. Voor mij is De Franse dochter één van de betere delen van de reeks. Wel blijft het historische gedeelte van het verhaal nog steeds mijn favoriete gedeelte.

Genoten van De Franse dochter, een verhaal over het volgen van je dromen, de zoektocht naar identiteit en het ontdekken van je familiegeschiedenis.

3,5*