Waar de walnootbomen groeien

Victoria runt met heel veel passie en liefde de walnootboerderij van haar familie in Californië. Daarnaast zorgt ze ook nog eens voor haar knorrige vader, die sinds Victoria's moeder overleden is het licht in zijn ogen is kwijtgeraakt. Dat ook het stiekeme vertrek van zijn oudste dochter Abigail jaren geleden daar wat mee te maken heeft zwijgt hij dood.

Wanneer schrijver Liam na een enorm succes van zijn debuut worstelt met een writersblock zoekt hij een plekje waar hij in alle rust onderzoek kan doen en schrijven. Laat nu net de walnootboerderij van Victoria hier helemaal geschikt voor zijn.

Manuela Inusa lezen is toch altijd een beetje jezelf onderdompel in een bad vol gelukzalige warmte, en zo is ook deze Waar de walnootbomen groeien niet anders.

Ik werd meteen opgeslokt door de schoonheid van de Californische boerderij vol walnootbomen. Manuela Inusa weet de omgeving zo gedetailleerd en beeldend te omschrijven dat ik mezelf al door de walnootplantage zag wandelen. Ook de bijhorende recepten die je in het boek terugvind zijn een leuk extraatje en wat mij betreft zeker weten een meerwaarde. Het feit dat ik echt geen walnoten lust, even terzijde.

Ik genoot van begin tot einde van een aangenaam, vlot, warm en sfeervol verhaal. Ondanks het verhaal toch grotendeels voorspelbaar was, wist Manuela Inusa ook enkele geheimzinnige, verrassende elementen in het verhaal te verweven.

Zin in een héérlijke romance, knalvol liefde en warmte die je laat wegdromen naar het zonnige Californië? Lees dan deze en alle andere verhalen van Manuela Inusa 😉

3,5*