Jouw tijd

Een veertiger die in de 90’s is blijven hangen en een raadsel uit zijn jeugd van nog dik tien jaar daarvoor. Het had me aan kunnen grijpen, want de raadselachtigheid van herinneringen is een mooi gegeven, maar hoofdpersoon Mart wist mij niet te raken. In het begin is hij nog fascinerend, maar door de onwaarschijnlijkheid van wat hij doet en hoe hij leeft, wordt hij nooit een personage om mee mee te leven. In een universum van gratis geld om feesten mee te organiseren en huizen van te kopen wordt het versluierde mysterie uit zijn jeugd net zo onecht als hij zelf, en daardoor wat mij betreft niet zo urgent.