Ook wij

In Wij kunnen dit beschrijft Nelleke Noordervliet het ‘gedoe’ van een nieuwe liefde als je al een half leven achter de rug hebt. Hoewel ze ‘blanco beginnen’ en afspreken om te doen alsof het verleden niet bestaat, hebben de hoofdpersonages Helen en Leo allebei zo hun vooroordelen en koppigheden. Daardoor heeft hun relatie een hoog zo’n hoog aanmodder-gehalte, dat ik me een beetje verbaasde over de duurzaamheid ervan.
Ruim over de helft van het boek loodst Noordervliet het besluiteloze koppel ook nog eens de pandemie binnen. Dat leek me aanvankelijk een wat makkelijke kunstgreep om de geliefden eindelijk echt voor elkaar te laten kiezen, maar daar kwam ik van terug. De schrijfster situeert haar verhaal niet in een algemeen en ongedefinieerd heden, maar tijdens een precies aan te wijzen periode in de actuele geschiedenis waar we nog middenin zitten. Paradoxaal genoeg stijgt het verhaal juist daardoor boven het particuliere ‘gedoe’ van Helen en Leo uit en wordt de titel van de roman een bemoediging voor ons allen. We modderen allemaal maar wat aan, en toch: Wij kunnen dit.