Een beklemmend parallel heden

Je denkt hoe krijgt ze het verzonnen, maar herkent griezelig veel geluiden die nu ook in de media klinken. Hoewel niet exact duidelijk wordt in welk jaar het verhaal zich afspeelt, schetst Nelleke Noordervliet in ‘Het bewind van de gelukkigen’ een parallel heden waarvoor tien tot vijftien jaar geleden een paar net iets rigoreuzere afslagen zijn genomen door de politiek. Vrije pers is de mond gesnoerd en vrijwel iedereen met een niet-Europese afkomst heeft het continent verlaten. Dat dit voor sommigen in ons eigen heden als een ideaalbeeld zal klinken, maakt deze parallelle wereld behoorlijk plausibel: wie bleef en niet te veel morele vragen heeft, leeft al tien jaar in een gelukkig en welvarend land. De hoofdpersoon en vertelster is wel kritisch, maar ook voorzichtig, en ze is misschien wel even sceptisch en ambigu over het verzet tegen de macht, dat via haar vertelstem nogal kneuterig overkomt. We doen allemaal maar wat en de zittende macht is destijds gewoon democratisch gekozen. Misschien is juist dat het meest beangstigende van dit verhaal. Zullen we dit boek allemaal even lezen voor we straks naar de stembus gaan?