gif is van alle tijden

Bij de boekenclub De Boekenreizigers onder leiding van Erna Eikhoudt hebben we deel 3 uit de Renske Nijland-serie, Vergiftigd, gelezen. Het boek is geschreven door Tamara Onos. Helaas had ik de vorige twee delen nog niet gelezen. Je kunt dit boek op zich lezen, maar ik denk dat het veel makkelijker is als je de eerste twee delen ook kent, omdat je dan de achtergrond en relaties beter begrijpt.

Op de cover staat een vrouw die eenzaam op een dor en verlaten landschap staat. Voor mij straalt ze vooral een diepe eenzaamheid uit, bijna tastbaar. De rode letters springen eruit en geven meteen een gevoel van dreiging en spanning, alsof je wordt uitgenodigd in een geheim dat beter verborgen had kunnen blijven.

Het verhaal begint wanneer Renske en haar moeder een oude grafkelder bezoeken. Daar ontdekken ze een nieuwe kist; waar er eerst zeven stonden, is er nu acht. Er is geen uitvaart geweest, wat meteen vragen oproept. Tijdens hun bezoek valt haar moeder van een verhoging en moet naar het ziekenhuis. Ze vertelt dat ze is omgestoten door iemand die uit de kelder kwam. In de achtste kist liggen voorwerpen die duidelijk bij een ritueel lijken te horen, wat een mysterieus en onheilspellend gevoel geeft.

Renske Nijland, deskundige op het gebied van gevaarlijke stoffen, wordt gevraagd om onderzoek te doen. Al snel ontdekt ze dat er giftige stoffen zijn gebruikt, en dat haar onderzoek haar in gevaarlijke situaties brengt. Wat heeft haar vader met dit alles te maken? En hoe hangt dit alles samen met het grote verdriet dat het dorp al jarenlang met zich meedraagt? Het leven van Renske en haar vader komt op het spel te staan. Komt het nog goed? Kan Renske het web van bedrog, macht en angst ontrafelen voordat het te laat is?

Het boek leest erg prettig. Tamara Onos heeft een schrijfstijl die je moeiteloos het verhaal intrekt; je wilt blijven lezen en je voelt de emoties van de personages mee. Je voelt de pijn en het verdriet van de dorpelingen, en ook de angst en onzekerheid die Renske ervaart. Ik kon me dat heel goed voorstellen, en ik voelde zelf ook de spanning en emotie die Renske voelde in deze benauwende situaties.

Zelf woon ik in Dordrecht, en daar is natuurlijk veel aan de hand met de PFAS, afkomstig van Chemours (voorheen DuPont). Tamara heeft zich laten inspireren door twee belangrijke onderwerpen: de PFAS-problematiek en de vrouwen die bij DuPont in de Lycrafabriek werkten en ernstige zwangerschapsproblemen kregen. Ze heeft deze actuele en aangrijpende gebeurtenissen verwerkt in haar verhaal, wat het boek nog realistischer en indrukwekkender maakt. Omdat Tamara zelf arbeidshygiënist en hoger veiligheidsdeskundige is, weet ze precies waar ze het over heeft en worden de gevaren en procedures geloofwaardig weergegeven.

Al met al is Vergiftigd een boek dat je zeker moet lezen. Het is spannend, meeslepend en emotioneel, en het laat je nadenken over macht, bedrog en de impact van menselijke fouten op een hele gemeenschap. Ik ben van plan om de eerste twee delen ook te lezen, zodat ik het volledige verhaal van Renske kan volgen en nog dieper in deze intrigerende wereld kan duiken.