Een stem die liefde spreekt

Leo Pleysier werd geboren in Rijkevorsel op 28 mei 1945 waar hij onderwijzer was en waar hij nog steeds woont. Enkele van zijn werken: Mirliton, Niets dan schreeuw, Het jaar van het dorp.

Bedankt John, mijn vriend. Je reikte mij dit boek aan op het juiste moment, toen loslaten een grote impact had in mijn leven.
Het is een verrassend verhaal. Klein, maar oh zo groots. Het verhaal is voor het grootste deel geschreven vanuit de reeds gestorven moeder. Het duurde even voor ik door had dat het 'ik' personage dood was. De schrijver legt het boek in de taal van de moeder waardoor haar sterven bijna iets verheven krijgt. Marie leeft voort in het hoofd van haar zoon die haar stem nog altijd hoort als hij aan haar sterfbed zit. Het hele boek spreekt taal, de taal van Moeder, veel en toch ook niet teveel. Je ziet Marie doorheen haar dialect waar Leo kunstig mee speelt zodat het op papier juist is, echt. Zo schoon, in zijn eenvoud, naïef bijna, maar in het geratel van Marie geeft hij haar weer zoals ze was. Een boek waar je het warm van krijgt om de stille liefde die doorheen de stem geweven wordt.