Advertentie

Cover:
Een simpele cover. De twee vingerafdrukken die samen een hart vormen in combinatie met de titel in het rood geeft het wel iets interessants. Mijn nieuwsgierigheid wordt hierdoor wel gewekt.

Auteur:
Tine Bergen (1981) is journalist en auteur van jeugdboeken, fictie en non-fictie voor volwassenen. Haar in 2019 verschenen psychologische thriller Vissen praten niet werd bejubeld door talloze lezers op sociale media en genomineerd voor thrillerprijzen.

Achterflap/samenvatting:
Esther houdt van haar man Stef en van haar kinderen, uiteraard. Ze houdt van haar vader, al zou ze dat soms liever niet willen. Want houdt haar vader wel van haar? En hoeveel houdt Esther van die andere man, Jack?

Wanneer haar achtjarige zoon Linus, de overbuurman doodrijdt wijst alles eerst op een ongeluk. Dat gelooft Esther toch. Maar is dat wel zo? Want die overbuurman is ook wel de leerkracht die Linus vorig schooljaar het leven heel erg zuur maakte. De inspecteur die op de zaak wordt gezet doet zijn werk grondig, dus rest Esther geen andere keuze dan dit zelf ook te doen. Al moet ze daarvoor haar eigen leven wel heel scherp onder de loep nemen.

Van hoeveel mensen kun je tegelijkertijd houden? En hoeveel doe je voor de mensen die je graag ziet?

Mijn mening:
Wat als je zoon alleen in een auto zit terwijl de desbetreffende auto van het erf afrijdt en zo op een bankje terecht komt waar de overbuurman net zat. Hoe reageer je als moeder? Word je boos op je echtgenoot dat hij uit zijn auto is gestapt en ervan uitgaat dat hij de handrem niet op de auto heeft gezet? Of word je boos op je achtjarige zoon? Wat zal er allemaal door je heen gaan…

Het begin is zo duidelijk geschreven dat het niets aan de verbeelding overlaat. Ik ben zo benieuwd hoe dit verhaal verder gaat lopen.

Door het gebruik van korte hoofdstukken leest het ontzettend snel. Waar ik wel wat meer moeite mee had, was dat heden en verleden zich afwisselde. Dit werd niet aangegeven en ik raakte soms even in de war met de tijd.

Wat van mij ook wat minder had gemogen was het woordje “snot”. Ik heb ze niet geteld, maar geregeld als er gehuild werd in het verhaal kwam er snot in voor en als je het een beetje beeldend leest is het niet echt aangenaam.

Echte spanning vond ik het verhaal niet hebben. Wel was ik zeer nieuwsgierig naar het antwoord. Was dit echt een ongeluk of zit er iets anders achter? Naar het einde toe ging het plots zeer snel. Meerdere verrassingen die ik niet zag aankomen en ineens was het boek uit. Het voelde een beetje onaf. Hoe gaat het nu verder of komt er nog een vervolg?

Tine Bergen heeft een vlotlezende thriller weten neer te zetten; binnen twee dagen was het uit.
Mijn waardering kwam op 3,5 ster. Ik heb het afgerond naar boven.

Dit boek heb ik gelezen voor Thrillers & More.

Reacties op: Liefde of een ongeluk?

68
Zullen we het liefde noemen? - Tine Bergen
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners