meanderende lyriek

Het boek vertelt het verhaal van een veearts (49) en de dochter (14) van een veehouder, die tijdens een warme zomer toenadering tot elkaar zoeken. Beiden zijn beschadigd. Hij wil ontsnappen aan zijn jeugdtrauma's en zij is eenzaam, mist de geborgenheid van een gezin. Haar moeder verliet het gezin na de dood van een broertje (de verlorene). Het verhaal is rauw, beklemmend en akelig, maar hartverscheurend, maar de taal sleurt je er doorheen. Een waterval van woorden, paginalange zinnen, het stroomt maar door , meanderende lyriek, de taal is lieflijk associatief terwijl de vertelling, gezien vanuit het perspectief van de pedofiele veearts, verschrikkelijk is. De eindeloze zinnen laten geen ruimte voor een natuurlijke rustpauze en houden de lezer in zijn greep. Wat een boek.