Een Ierse roman die niet snel uit het geheugen zal verdwijnen

In de bar van een hotel maakt Maurice Hannigan de balans op van zijn leven. Nog eenmaal laat hij de belangrijke personen uit zijn historie passeren. Bij ieder glas whisky dat hij tot zich neemt, brengt hij een toost uit en ontvouwt zich een nieuwe herinnering.

'Als alles is gezegd' is het debuut van Ann Griffin. Een prachtig geschreven roman die door de melancholische gedachten van de hoofdpersoon ons inzichten geeft in de grote vragen van het leven.
Want wat is nu echt belangrijk? Meerdere malen werd aan stervenden gevraagd, wat hun leven verrijkt heeft. Hieruit is gebleken dat familie en vrienden nog altijd in de top drie staan. Voor Maurice Hannigan zijn het vijf personen die zijn bestaan kleur hebben gegeven. Vier ervan zijn overleden. De vijfde is zijn zoon, die na zijn studie emigreerde naar de andere kant van de oceaan.
Een ieder die hij heeft verloren, bracht een enorme leegte met zich mee. Het overlijden van zijn vrouw deed hem echter inzien dat het leven voor hem geen zin meer heeft.
Hannigan is niet het type dat zich aansluit bij een clubje ouderen dat gezamenlijk activiteiten onderneemt. Hij probeert het wel, maar hij komt er al snel achter dat de eenzaamheid niet verdwijnt door ervan weg te lopen.
In 'Als alles is gezegd' is spijt een onderwerp dat veelvuldig voorkomt. De hoofdpersoon heeft zeer veel tijd aan zijn werk besteed. Geld verdienen was zijn grote passie. De Ierse boer kwam uit gezin waar armoede een grote rol speelde. Op school kon hij niet goed meekomen en hij werd als jongen geadviseerd om zich als knecht nog enigszins nuttig te maken. In het huidige tijdsbeeld zou men er al snel van overtuigd zijn dat de leerproblemen werden veroorzaakt door dyslexie.

Als jongeman ontpopt hij zich echter tot een groot zakenman. Zijn budget groeit snel door de verhuur van machines en hij is op deze manier in staat om grote stukken land te kopen.
Dit brengt de schrijfster op een bijzondere manier naar de zijlijn. Het hotel waar de hoofdpersoon zich bevindt staat namelijk op zijn grondgebied. Een gouden muntstuk dat hij ooit heeft weten te bemachtigen heeft geleid tot een familievete. De bejaarde Hannigan is klaar om daar voor nu en altijd mee af te rekenen.

Ann Griffin heeft een zeer beeldende schrijfwijze waardoor het gevoelsleven van de hoofdpersoon je diep weet te raken. De veelzijdigheid van het karakter maakt dat je van deze man gaat houden.
Niet alleen de hoofdpersoon, maar alle andere karakters zijn met een grondigheid uitgewerkt zodat niemand tekort wordt gedaan. Bij de lezer zal iedere passage uit de geschiedenis van de hoofdpersoon een emotie oproepen. Verdriet, boosheid, vertedering of onbegrip. Je zult er niet aan ontkomen. Een ieder zal zich dan ook met een ander karakter uit het boek verbonden voelen. Dit maakt een boek spraakmakend en uiterst geschikt voor een leesclub. Ondanks dat er zware thema's onder de loep worden genomen, ontbreekt het zeker niet aan humor.