Recensie Prinses van Perzië

Opvallende en mooi in de roman Prinses van Perzië zijn de exotische en in Oosterse sferen gehulde beschrijvingen van Anita Amirrezvani over de geschiedenis van Pari. Zij is de Prinses van Perzië.
De pracht en praal, de geuren en kleuren aan het hof van het Perzische rijk in de zestiende eeuw worden gedetailleerd beschreven met het benoemen van juwelen, geborduurde kleding, decoratie, specerijen, weelderige bloemenpracht, de tuinen en de inrichting van de vele vertrekken in de paleizen.

Bijzonder om te vermelden is de toevoeging van een verhaal uit het Boek der Koningen(Sjahnama). Het is cursief gedrukt in aparte Hoofdstukken en vormt de leidraad in het bewogen leven van Prinses Pari.
Javaher Agha, haar persoonlijke dienaar, is voorbestemd een belangrijke rol te spelen bij het aanwijzen van de grootste Safawidenleider aller tijden en is daardoor in de gunst gevallen van de heersende Shaj Tahmasp en zijn oogappel Prinses Pari.
Hij vertelt nauwgezet over het leven aan het Koningshuis; De hiërarchie rondom de troonopvolging, intriges, rituelen, familiebanden, prikkelende amoureuze handelingen en de aparte hofhouding in de vrouwenverblijven, de harem.
Terwijl de strijd om de troon in alle hevigheid losbarst, levert Javaher zijn eigen strijd in de zoektocht naar de moordenaar van zijn Vader.

Na haar debuut Dochter van Isfahan schrijft Anita Amirrezvani opnieuw een indrukwekkende roman over haar geboorteland Iran. Haar verhaal over Prinses Pari in historisch Perzië is een sprookjesachtige beleving als uit duizend en een nacht.