wilde haren

17 sep 2011
Na haar debuut Nieuwe handen is er nu verschenen van Gerie Smit: Wilde haren.Een verhaal over 2vriendinnen, Joke en Suuz. Hoewel ze zeggen elkaar alles te vertellen, doen ze dat niet. Ook de relatie met hun ouders is weinig vertrouwelijk. De dames hebben een stiekeme en verborgen agenda. De ouders merken niets op, of gedragen zich alleen bemoeizuchtig en weinig liefdevol. Ze wonen in een klein dorp met veel vooroordelen, kwaadsprekerij en waar iedere andere levenswijze of relatie onacceptabel of in ieder geval beschamend is. In deze bekrompen gemeenschap maken Joke en Suuz op jonge leeftijd mee dat een van hun vrienden zichzelf bijna heeft dood gedronken Dat is de aanleiding dat Suuz het dorp en haar vriendin verlaat.Enkele jaren later keert Suuz terug naar het dorp maar dan is wel alles veranderd.

In Wilde haren worden amper gevoelens beschreven en de manier waarop Gerie Smit schrijft over de onderlinge relaties heeft mij verbaasd. Als Wilde haren een afspiegeling is van onze samenleving dan is het tragisch dat er in het nieuwe Millennium nog zo’n groot wantrouwen is tussen één van de meest belangrijke verhoudingen; Ouders en Kinderen. Het gemak waarmee Gerie schrijft over de wijze waarop in Wilde haren wordt omgegaan met grote verliezen en ingrijpende gebeurtenissen kan ik moeilijk begrijpen.Maar Gerie Smit hanteert een vlotte schrijfwijze. Ze is actueel in haar onderwerpen, ze schrijft over de gevolgen van drank&drugsmisbruik, de moeizame relatie van kinderen met hun ouders, het maken van keuzes, werkomgeving en school. Dat maakt het leven van de 2vriendinnen erg herkenbaar. Hoewel Wilde haren weinig emotionele diepgang heeft raakt de geschiedenis van Suuz en Joke mij toch door de heftige omstandigheden waarin ze verzeild raken.Ik denk dat Wilde haren een regelrechte hit is voor onze YoungAdult.