Een boek in drie delen

Wat een lastig boek om te beschrijven…
Ik vond het begin niet zo vernieuwend. Het verhaal begint met een fragment van de familie die in Auschwitz’ aankomt, je zit er direct helemaal in… en dan volgt er een storing terug in de tijd met een soort synopsis van de oorlog en hoe het leven in de jaren veertig voor Joden dramatisch verslechterde.
Veel van dit deel van het verhaal was mij al bekend (als jong meisje was ik net als zovelen geobsedeerd door Anne Frank en wist ik derhalve veel over de Jodenvervolging), maar ik begrijp dat je niet zomaar in een dergelijke geschiedenis kan springen zonder een vorm van uitleg. Toch voelde dit deel voor mij als (overbodige) herhaling.

De tijd in het kamp wordt met veel gruwelijke details verteld en toch voel je een zekere afstand. Of dit komt doordat het verhaal veelal door een ghostwriter is geschreven, of doordat Eva mentale afstand tot deze horror moest behouden weet ik niet, maar ik had er meer van verwacht.

Voor mij zat het genie van dit boek in het nawoord, op 3/4 van het luisterboek was het verhaal ineens ‘op’ en dacht ik: “huh? En dat laatste uur dan?” Omdat ik nog niet erg onder de indruk was wilde ik al bijna stoppen, gelukkig heb ik doorgezet.
Het nawoord van Eva en hoe zij met haar geschiedenis wist om te gaan vond ik al memorabel, krachtig, dapper en knap… En toen moest de redacteur nog aan het woord komen! Haar verhaal over Eva gaf me kippenvel. Een prachtige inkijk in een zeer bijzonder en heel inspirerend leven!