Een heerlijke feelgood

Toen ik de cover voorbij zag komen wist ik al dat ik dit boek heel erg wilde lezen.

Dit boek is een feelgood die is geschreven door Olivia Hill. Ze heeft een hele vlotte schrijfwijze waardoor het boek heerlijk wegleest. Het boek is niet heel dik, waardoor het uitnodigt om het boek in 1 ruk uit te lezen.

Zoals de cover het huisje uitbeeld met ook het hondje erbij, zo stelde ik mij het hele verhaal het huis ook daadwerkelijk voor. En zou ik er graag zelf willen gaan wonen.

De hoofdpersonen Hope en Hazel worden in het boek kort voorgesteld voor dat het daadwerkelijke verhaal begint. Wat het voor mij prettig maakt om te lezen, dan heb je toch al een korte achtergrond.
Ondanks dat het een tweeling is, zijn het totaal verschillende personen, en gaan ze ook anders met situaties om.

Het huis in Mirrorlake is dan wel een feelgood, maar het is geen zoetsappig boek. Er zitten leuke wendingen in, waardoor ik er in bleef doorlezen.

Het einde had van mij wat langer mogen zijn, en niet alsof het in een paar bladzijdes dan toch volledig klaar moet zijn. Het voelde een beetje alsof er een deadline opzat.