Prima Scandinavische thriller zonder echte pieken

In 'Waar het stil is' verdwijnt in 1989 de achtjarige Robin tijdens het spelen in het bos in Söderslatt. Vijf jaar later wordt opnieuw iemand ontvoerd. Rechercheur Gunni Hilding vermoedt een verband tussen beide zaken, wat betekent dat een gevaarlijke dader al jaren vrij rondloopt. Terwijl oude sporen opnieuw worden onderzocht, komt langzaam naar boven wat er werkelijk is gebeurd.

Het verhaal is prima opgebouwd en het cold case-element werkt inhoudelijk goed. De tijdssprong halverwege zorgt voor wat extra nieuwsgierigheid en de verschillende hoofdverdachten houden het onderzoek interessant. Toch blijft de spanningsboog laag. De focus ligt sterk op beschrijving en sfeer, waardoor de urgentie voor mij uitbleef. Er was geen moment waarop ik het gevoel had dat ik móést doorlezen.

Wat wel werkt, is rechercheur Gunni Hilding. Haar persoonlijke verhaallijn, vooral richting het einde, geeft het verhaal meer lading dan de zaak zelf en maakt nieuwsgierig naar een vervolg. De losse eindjes worden netjes afgehecht, maar de thriller bereikt nooit echt een piek.

Binnen het Scandinavische genre is dit een degelijke misdaadroman. Voor lezers die houden van een rustige opbouw en focus op onderzoek zal dit goed werken. Wie zoekt naar tempo en grote plottwists, zal hier minder aan hebben.

Aanrader voor: lezers die houden van Scandinavische misdaadverhalen met nadruk op onderzoek en sfeer.
Minder geschikt voor: wie high-paced actie, grote twists en constante spanning verwacht.