Nightshade: sfeervol, traag begin, verslavend einde

In Nightshade krijgt Ophelia onverwacht toegang tot Sorrowsong University, diep in de Schotse Hooglanden. Haar doel is helder: de mysterieuze dood van haar ouders onderzoeken en wraak nemen op de verantwoordelijke. Terwijl ze zich onderdompelt in het academische leven, raakt ze verstrikt in een gevaarlijk spel wanneer ze Alex Corbeau-Green ontmoet, de zoon van haar hoofdverdachte. Wat begint als berekening, schuift langzaam op richting iets veel complexers.

De kracht van dit boek zit duidelijk in de sfeer. Sorrowsong University voelt vanaf het begin donker, dreigend en bijna tastbaar. Het tempo is in de eerste helft aan de rustige kant, omdat het verhaal de tijd neemt om de setting te laten ademen. Dat vraagt wat geduld, maar loont zodra het mysterie en de romantische spanning samenkomen.

Vanaf dat punt wordt het verhaal onweglegbaar. De spanning tussen Ophelia en Alex groeit in een prettig tempo en de POV-wissels (soms zelfs binnen dezelfde scène) voegen een verdiepende laag toe. Het mysterie rondom Ophelia’s ouders blijft trekken en het einde sluit af met een cliffhanger die vooral één gevoel oproept: ik wil door.

Nightshade is een sterk, sfeer-gedreven dark academia-verhaal dat na een trage start steeds meer grip krijgt en nieuwsgierig maakt naar wat hierna komt.

Aanrader voor: lezers die houden van dark academia, mysterie en romantische spanning, en het niet erg vinden als een verhaal eerst opbouwt voordat het tempo aantrekt.
Minder geschikt voor: wie direct vanaf pagina één een hoog tempo verwacht of weinig geduld heeft voor sfeer en world-building.