‘Veel potentie, maar te weinig spanning om echt te blijven hangen’

In Scherp geweld krijgt patholoog-anatoom Kay Scarpetta te maken met de Spooksteker, een seriemoordenaar die gebruikmaakt van geavanceerde technologie om zijn slachtoffers te bereiken. Tegelijkertijd wordt ze betrokken bij een gewelddadig incident in een psychiatrisch ziekenhuis. Wanneer Scarpetta zelf in beeld komt, raken de zaken steeds gevaarlijker met elkaar verweven.

Het verhaal leest redelijk vlot en bevat interessante invalshoeken. Het perspectief van een lijkschouwer, in plaats van een klassieke detective, blijft sterk en verfrissend. Ook de thematiek rondom technologie, robots en AI voelt actueel en relevant. Kay Scarpetta is bovendien een hoofdpersonage dat staat als een huis en nieuwsgierig maakt naar meer.

Toch ontbreekt het boek aan dwingende spanning. Er zijn momenten waarop de suspense heel goed werkt, met name een sterke scène bij Scarpetta thuis, maar die lijn wordt niet vastgehouden. De spanning zakt te vaak weg en de uiteindelijke payoff voelt te voorzichtig. Dat zelfs een epiloog nodig is om het einde rond te maken, versterkt dat gevoel.

Scherp geweld is daarmee een solide, inhoudelijk kloppende thriller die interesse wekt, maar niet weet vast te grijpen. Het blijft te vaak “prima”, waar het had mogen knallen.

Aanrader voor: lezers die houden van klassieke thrillers met een professioneel, medisch perspectief en graag kennismaken met een sterk seriepersonage.
Minder geschikt voor: wie een thriller zoekt die je volledig in een houdgreep neemt en emotioneel meesleept.