Poëtisch taalgebruik maar ik miste en kop en staart

Augustus woont met haar moeder in het Noord-Hollandse gehucht Aagtdorp. Haar vader is elders een ander leven gaan opbouwen omdat het gezinsleven niets voor hem was. Met cassettebandjes houdt hij Augustus op de hoogte van zijn verworven wijsheden over het leven en zijn nieuwe bezigheden die elke maand lijken te veranderen. Intussen kan de moeder van Augustus niet accepteren dat ze er nu alleen voor staat en dat haar man niet meer terugkomt. Ze vlucht in de ontkenning en in het eeuwig blijven verplaatsen van de meubels. Door deze instabiele thuissituatie is de puberende Augustus onrustig; zoekende naar zichzelf en de zin van het leven.

‘Altijd Augustus’ bestaat uit korte hoofdstukken waarin de gedachten van Augustus worden afgewisseld met de teksten van haar vaders cassettebandjes en korte wetenswaardigheden over biologie, architectuur en fragmenten uit ‘De Duivelsverzen’ van Salman Rushdie. Maria Barnas heeft in dit boek een originele manier van vertellen met korte zinnen en een poëtisch taalgebruik. Het karakter van Augustus wordt goed uitgediept maar ik mis een kop en een staart in het boek. Het is slechts een fragment uit het leven van Augustus maar geen afgesloten verhaal waardoor ik geen voldoening kreeg bij het uitlezen van het boek.