Floor de Graaff-4148 over Blinde jacht

"Op een hete, wolkenloze dag krijgt Ethan Decker in de woestijn van New mexico onverwachts bezoek van een oude bekende, Anna Kelsey. Sinds zijn laatste opdracht voor de geheime dienst woont hij daar in zelfverkozen ballingschap. Verlamd door verdriet en schuldgevoelens over de dood van zijn zoontje. Anna Kelsey dropt twee vreemde kinderen bij hem en raast meteen weer weg. Maar ver komt ze niet. Als Ethan haar vindt, ligt ze naast de weg, vermoord door de beruchte Ramirez. Ethan beseft dat hij zo snel mogelijk zijn ex-vrouw moet vinden en het verschrikkeleijke geheim achter de twee kinderen moet ontraadselen" (achterflap).

En dat hem dat zal lukken, is de lezer wel duidelijk. Vraag is alleen hoe, wanneer en waar. Dat hij en zijn ex-vrouw daarin gaan samenwerken, is voorspelbaar. Dat ze elkaar (weer) zullen vinden, ook.
In die zin is het een 'makkelijk' boek.
Makkelijk, omdat goed en kwaad duidelijk zijn, en zelfs de dodelijke acties van Decker en zijn CIA-verleden voor zijn ex-vrouw acceptabel zijn afgezet tegen de misdaden van hun tegenstanders.
Wat er met de kinderen gebeurd is, wordt langzamerhand duidelijk. Het lukt Decker inderdaad (natuurlijk!) 'het geheim te ontraadselen'. Ook hier is het makkelijk.
Het leest ook makkelijk en lekker weg. Na afloop leg je het weg, met een gevoel dat alles weer klopt in de wereld.
De achterflap rept ook van een "ondraaglijk spannend debuut". Dat laten we maar voor rekening van de uitgever.
Twee ** is wel genoeg.